نقد و بررسی

بازسازی خرابه های قدیمی|نقد و برسی بازی StarWars Jedi Fallen Order

خوب به یاد می آورم که بعد از دیدن سری جنگ ستارگان جرج لوکاس می خواستم یک شمشیر لیزری بسازم تا به جنگ با سیث ها بروم و هر روز روی یک تکه کاغذ تمرکز می کردم تا بتوانم از Force استفاده بکنم ولی خب نمی شد.شاید خیلی از ما از بچگی آرزوی جدای شدن را داشتیم و می خواستیم برای برقراری صلح در کهکشان تلاش کنیم و به جرات می توانم بگویم که تاثیر این سری در کودکان با هری پاتر برابری می کند و حتی شاید هم بیشتر باشد.این رویا با من بزرگ شد و خب معلوم است هرچقدر بزرگ تر  شدم ، بیشتر به واهی بودن این امید پی بردم ولی همواره دوست داشتم که یک بازی با محوریت جنگ ستارگان بازی کنم.اولین اقتباس از جنگ ستارگان در صنعت گیم StarWars jedi knight بود که در زمان خودش خیلی بد نبود ولی خب خیلی هم خوب نبود.در ادامه بازی هایی همچون StarWars Force Uleashed و StarWars The Old Republicنیز منتشر شدند که این ها نیز خیلی بازی های جالب نبودند.ولی این اواخر شرکت EA چند نسخه بازی با محوریت دنیای StarWars منتشر کرد که توسط تیم استودیو Dice ساخته شد و دو نسخه از سری StarWars Battlefront بودند که رسما توهین به مخاطب به حساب می آمدند.نسخه ی اول که کاملا آنلاین بود و روی بخش چند نفره تمرکز داشت و مراحل تک نفره‌،عملا بخش تمرینات به حساب می امدند و چون این بازی ها در دوران جاهلیت الکترونیک آرتز نیز منتشر شد،‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍ پر از پرداخت های درون برنامه ای و پول چاپیدن های جور واجور است.ولی اینبار این پروژه از دست تیم دایس گرفته شد و به استودیو Reaspawn داده شد تا شاید بتوانند از این عنوان محبوب ، یک بازی خوب در بیاورند.همه ی ما تیم ریسپان را با بازی هایی همچون Titanfall و Apex می شناسیم که همه بازی های شوتر هستند و برای همین موفقیت این ثر در حاله ای از ابهام بود که آیا استودیویی که تا به حال از این سبک ز بازی نساخته است،می تواند اثر موفقی تحویل مخاطب دهد.جواب این است که، بله بازی StarWar Jedi Fallen Order در حال حاظر بهترین بازی از دنیای جنگ ستارگان و یکی از بهترین بازی های سال ۲۰۱۹ است.

[miptheme_alert type=”warning” close=”true”]متن حاوی اسپویلر است[/miptheme_alert]

در پی بیرون آمدن از سایه ها

بازی در سیاره ای به نام براکا شروع می شود جایی که Cal Kestis که یک پادوان فراری از دست امپراطوری است مشغول زندگی عادیبه عنوان یک تعمیر کار است.ولی طی یک حادثه کال و دوستش Prauf جانشان به خطر می افتد و کال برای نجات جان پراف مجبور می شود که از نیرو استفاده کند.با استفاده از نیرو ، امپراطوری متوجه زنده بودن او می شود و به دنبال او می رود تا بتواند فرقه ی جدای ها را از بین ببرد ولی دو غریبه به نام های Cere  و Greez  او را از دست امپراطوری نجات می دهند.کال بعد از اینکه از دست امپراطوری فرار کرد، به این فکر می افتد که دیگر نباید مخفی شود و باید با امپراطوری مبارزه کند.Cere نیز که مانند کال یک جدای است می خواهد به کال در مبارزه با امپراطوری کمک کند.برای

همین او را به سیاره ای به نام Bogano می برد و او در آنجا می فهمد که چیزی در انجاست که می توان با آن تمام کودکانی که قابلیت جدای شدن را دارند را پیدا کرد و فرقه ی جدای را دوباره از نو ساخت.برخلاف دو نسخه ی ساخته شده توسط EA که داستان اصلا خوبی نداشتند و تنها به بازسازی سکانسهای فیلم بسنده کرده بودند، در این بازی ما شاهد داستان پویایی هستیم که با داستان گویی و کارگردانی خوبی همراه است.البته به نظر من این داستان خوب علاوه بر کارگردانی به شخصیت پردازی درست و جالب تک تک کاراکتر ها نیز مدیون است.به طوری که هر اراکتری حتی با دیالوگ و تایم حضور کم نیز ، دارای داستان و پیش زمینه ی درستی است.از شخصیت اضلی گرفته تا فرعی ترین شخصیت ها و

ویلن های بازی دارای شخصیت پردازی خوبی هستند به خصوص شخصیت BD-1که ربات همراه بازیکن است که به طوری بهترین دوست اوست و چندین بار جان کال را نجات می دهد.همه جای بازی بسیار عالی جلو می رود به طوری که با تجربه ی چند ساعت اول بازی با خودمان می گوییم که این بازی از لحاظ داستانی حرف ندارد ولی وقتی به آخر کار می رسیم از کل بازی ناامید می شویم.از همین الان می گویم که پایان بندی بازی افتضاح است و باس آخر بازی یک جورایی یک شوخی است به نظرم تیم ریسپان بعد از مدتی خسته شد و خواسته که سر و ته قضیه را هم بیاورد. و با دیدن اخر بازی واقعا توی ذوقم خورد که چرا این طور شد ولی از همه چیز گذشته استودیو ریسپان خیلی نسبت به دایس بهتر کار کردند

زمانبندی همه چیز است

گیمپلی بازی خیلی از بازی های استودیو From Software و مخصوصا بازی Sekiro Shadows Die Twice الهام برداری کرده است.مسائلی مانند سیو کردن در هر جایی از بازی و زنده شدن در چک پوینت ها ، دیگر وجود ندارد و مانند بازی های استودیو فرام سافتور باید در محل هایی خاص که مخصوص Meditation است بازی را سیو کرده و مانند این بازی ها اگر در محل مدیتیشن، Rest را بزنید،جانتان پر می شود ولی دشمنانتان نیز زنده می شوند.المان های دیگری مانند پارکور و رد شدن موانع باعث شده است که بازیکن در طی

رفت و آمد خسته نشود و تعقیب و گریز هایی که منو به یاد سری بازی های Uncarted می انداخت نیز چاشنی خوبی برای این گیمپلی بود. هرچند منبع الهام اصلی بازی Sekiro است ولی در چالش برانگیز بودن و سختی ، انگشت کوچک پای سکیرو هم نیست.کل گیمپلی مبارزات به زمانبندی دفاع و جاخالی حمله مربوط است هرچه سریع تر باشید بهتر بازی می کنید.در انتخاب سطح هم این مسئله مشهود است ولی در سطح های بالای بازی نیز خیلی چالشی وجود ندارد و بعد از چند ساعت بازی قلقش دستتان می آید.

شما در بازی خیلی از همراهتون BD-1 استفاده می کنید. برای Zipline  کردن و هک کردن روبات ها و باز کردن در ها و… از این دروید استفاده می شود.حتی بعد از مبارزه با یک دشمن جدید، می توانید از طرقی دروید همراهتان،آن موجود را اسکن کنید و نقاط ضعف و چگونگی مبارزه با آن را بخوانید.حتی برای درک داستان بازی نیز ، BD-1  خیلی مهم است در جا های جدید ، با اسکن کردن کنده کاری های روی دیوار ها، به شما می گوید که معنی این کنده کاری ها و علامت ها چه می باشد.حتی در طول داستان ، این ربات ریزه میزه چند بار شما را از مرگ نجات می دهد.

 

در این بازی سلاح و بازیکنتان قوی تر نمی شود و تنها کاری که می توانید انجام دهید خریدن یک سری اسکیل هایی است که در طول بازی گسترش می یابند و با ادامه دادن بازی ، به شما قابلیت های جدیدی داده می شود و با دادن آن قابلیت جدید ، درخت مهارت ها نیز آپدیت می شود و قابلیت های جدیدی به آن اضافه می شود.این مهارت ها به سه دسته تقسیم می شود.یکی مهارت هایی که مربوط به شمشیر لیزری شماست و در مبارزات به شما کمک می کند،دومی مهارت هایی است که به قدرت شخصیت در Force وابسته است که می توانید با ارتقای آن مقدار استفاده از نیرو و نوع استفاده از آن را بهبود ببخشید و بخش آخر نیز بخش Survival است که در آن مقدار نوار سلامتی و امثال آن را می توانید ارتقا بدهید

مسئاله ی دیگر که در بازی خیلی مهم است ،‌گشت و گذار در محیط بازی است، همواره باید در محیط های مخفی به دنبال یک سری آیتم ها بگردیم که یکسری از اینها مهم و بقیه مهم نیستند.آنقدر بازی روی گشت و گذار مانور می دهد که در نقشه های بازی نیز تعداد صندوق های باز نشده و راز های کشف نشده را نیز می نویسد و می گوید شما فلان درصد از این منطقه برسی کردید.بعضی وقت ها بازی آنقدر برای یک سری نقاط فرعی منطقه جالبی ساخته که با مناطق اصلی بازی اشتباه گرفته می شوند.علاوه بر تمام اینها،شما در بازی با پازل های زیادی رو به رو که یا برای انجام مراحل اصلی یا یک سری مراحل فرعی بازی مانند باز کردن صندوق و … است.

تیم ریسپان،برخلاف استودیو دایس که در سری Battlefront از سیاست هایی مانند پرداخت های درون بنامه ای و ساختن یک بازی تماما آنلاین استفاده نکرده اند و شما با یک بازی که اصول خلاقی در آن کاملا رعایت شده طرف هستید.با توجه به اینکه بازی Need For Speed Heat نیز به تازگی توسط EA منتشر و این بازی هم از سیاست های قدیمی و افتضاح پرداخت درون برنامه ای دست برداشته اند و فکر می کنم که دارند سر عقل می آیند . امیدواریم که EA را در دوران اوج و شکوه قبلی خودش ببینیم (اگه فیفا رو هم اوکی کنید ممنون میشم)

جادوی تصویر

level design بازی به قدری خوب طراحی شده است که من کلی از وقتم را صرف اسکرین شات گرفتن از منظره های زیبای دنیای بازی کردم.شما در بازی با سیارات جدید که هرکدام با دیگری متفاوت است و اتمسفر و اکوسیستم منحصر

به خودش را دارد، روبهرو هستید.به ندرت پیش می آید که ما در کات سین های بازی صحنه های تکراری ببینیم و مبارزه با باس ها و محیط آن و حتی طراحی شخصیت های بازی بسیار عالی ساخته شده است. همه این ها منهای باگ هایی که در بازی وجود دارد مانند فرورفتن بازیکن و دشمنان  در زمین و دیوار ، یک بازی خوب را از نظر گرافیکی برای ما تداعی میکند.

برچسب ها

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا
بستن
بستن